Jump to content
High-End Forums

KT88

Members
  • Content Count

    1,316
  • Joined

  • Last visited

About KT88

  • Rank
    Audiodidact

Profile Information

  • Gender
    Not Telling

Recent Profile Visitors

3,054 profile views
  1. Mijn totaal niet onderbouwde en niet ter zake doende mening: Koperkabel. Gewoon koper. Met een geschikte mantel. Zónder kastjes. Behandeld of niet eens. Voor mij het best "klinkend" (namelijk: niét). 😎
  2. Bij Dussun zijn 't vaak slechte solderingen, al heb ik ook al eens een defecte opamp (!) meegemaakt. En die merkwaardige, platte, dunne draadjes (als die hier ook inzitten) willen nog wel eens loslaten, maar dat heb je vaak geen geluid meer. Kortom: die moet even open en bekeken worden door een technicus.
  3. Sluit me ook aan bij de postings hierboven, hoewel ik zelf weinig tot geen verschil hoor met andere bekabeling (maar weer wèl met allerlei vage tweaks). Maar ik heb ook een gehoor-afwijking, dus tja........
  4. Jeetje, wat sneu nou......🤔 Good riddance.
  5. Juist, dat is/was mijn punt ook eigenlijk, want Wiel weet best wel wat van audio. Verder laat ik het erbij, geen trek om in de negativiteit te worden meegetrokken.
  6. Dan toch gewoon een power-oscillatortje op 60 Hz maken? Of een ouwe UPS ombouwen, of een Pro-Ject motorsturinkje even ombouwen naar 60 Hz. Piece of cake. Ik heb zelfs nog een oude Linn Lingo-print liggen; met een ander kristal kan die zelfs ook dienst doen. Wie dat allemaal niet wil, kan een andere motorpulley laten draaien. Dat 117/230 spanningsverschil is opgelost met een weerstandje (of de motorwikkelingen moeten parallel-schakeling toestaan). Dat Schiit dat zelf niet doet, zal meer met productiecapaciteit te maken hebben dan met een gebrek aan kennis of wilskracht.
  7. Stenen zijn heel persoonlijk, dus het verbaast me niet dat ook in de weergave verschillen kunnen optreden.
  8. Ha! Ik ben dus niét de enige (dat wist ik wel hoor, maar toch fijn om je idee bevestigd te zien)! 😎 😂 Ik kwijl nog nèt niet, Charles.....
  9. Ik zal het je nog sterker vertellen: lang, lang geleden (1980/81), toen ik nog een gammel instap Marantz receivertje en Sharp cassettedeckje had, nam ik altijd Walhalla Symphonie op. Dat was een KRO radioprogramma met allerlei nummers als een collage aan elkaar geplakt, vaak met stukjes poëzie en proza er tussenin. Die cassettes heb ik in enkele jaren grijsgedraaid en ben ik natuurlijk al heel lang kwijt na zóveel verhuizingen, auto-inbraken en ongelukjes. MAAR......zo heb ik wel erg veel goeie muziek leren kennen, waarvan ik (veel) later de LP of CD kocht. En wat gebeurde er vervolgens? Dan hád ik nu de volledige versies van die nummers in een goede kwaliteit, maar zat ik afh. met samengeknepen billen "te wachten" op de bekende dropouts, storingen of ruisvlagen zoals ik die van de cassettes kende en die ik vroeger zo vaak had afgespeeld. En vervolgens verbaasd was, ja zelfs die storingen, haperingen en dropouts MISTE in de originele uitvoedingen! Zó ver kan dat dus gaan.......of ben ik hierin een uitzondering? Ik kan me dat niet voorstellen eigenlijk.
  10. Inderdaad blijven oude(re) herinneringen wel bewaard; ik zie dat bv. bij mijn (zwaar) dementerende moeder terug. Maar ook ik heb daar, na 2 CVA's en een hoop anesthesie, flink last van. In het dagelijks leven is dat zeer vervelend, als ik dingen niet bewust opschrijf (bv. telefoontjes met afspraken en data) vergeet ik het binnen 5 seconden weer. Maar de gekste dingen van vroeger weet ik nog; ook (en gelukkig!) mijn audiokennis van vóór 2013 zit er nog grotendeels in. Maar vraag me niet wat ik gisteren gegeten heb............🙄 Wat muziek betreft geloof ik steds meer in dat ide van "triggering van oude herinneringen". Ik hoorde een tijdje terug op de radio een nummer van Paul Simon: My Little Town. In het ziekenhuis, op van die krakkemikkige oortjes, dus verre van HiFi. Ik kon niet meer ophouden met janken.....allerlei herinneringen kwamen voorbij, tot en met beelden en geuren uit de tijd dat ik dit nummer voor 't eerst hoorde. Ik weet zelfs nog precies waar ik was, wie er bij me was en waar de gesprekken over gingen......(ik hoorde dit nummer uiteraard láter dan in 1975). Afgezien van het feit dat 't gewoon een heerlijk nummer is met die piano, trok het dus een bepaald laatje open en daar was de emotie. Zo werkt het dus blijkbaar, in ieder geval voor mij. En dit, jongens en meisjes, heeft natuurlijk niéts met de Verwonder-ringen te maken, dus ik zal nu maar gaan stoppen. Tenzij het zo zou kunnen zijn dat tweaks als deze de beleving verhogen (èn verdiepen natuurlijk!), zodat het proces méér triggers voortbrengt. In mijn gedachten speelt dan ook weer het idee dat we allemaal verbonden zijn; met elkaar, met dieren, met dingen. Energie vloeit heen en weer; alles wat je met positieve intentie doet, levert je ook positieve energie* op. Van dit laatste ben ik absoluut overtuigd, de rest is maar een idee. *andersom natuurlijk óók; daarom blijf ik verre van bitch fights, betweters en zuurpruimen https://www.youtube.com/watch?v=01XyozcFLXA
  11. We dwalen wat af van de Verwonder-ringen, maar enfin. Mijn idee over muziekweergave is o.m. dat je een uitgebreide "archiefkast" met je meedraagt in je hoofd, met daarin allerlei muziek en geluiden die je ooit eens voor 't eerst hebt gehoord, of meegekregen in je jeugd. Weergave via een audiosysteem triggert als het ware zo'n herinnering, waarbij je ook allerlei andere sensaties zoals beelden, geuren en zelfs aanrakingen van een geliefde herinnert. Er wordt vaak gezegd: "muziek is emotie". Volgens mij is het nog méér dan dat. Muziek triggert emoties, herinneringen en zintuiglijke waarnemingen. Afhankelijk van hoe die herinnering is opgeslagen, wordt die vanuit de archiefkast opgediept en "kleurt" als het ware de weergave die je op dat moment hoort. Of je gaat bewust zoeken naar die kleuring in de weergave en stemt je weergavesysteem daarop af. Dit zou ook kunnen verklaren waarom muzieksmaken en ook weergavesmaken zo kunnen verschillen. Bach of Beastie Boys, Klipsch of Martin Logan. Smaak. Daarom geloof ik ook niets van het verhaal dat ons auditieve geheugen maar 7 seconden lang is (of iets in die geest). Zo werkt het naar mijn idee gewoon niet. Waarom hrinner ik me nog PRECIES mijn eerste kennismaking met vliezen, 30 jaar terug? En vanaf dat moment hooked. Daarom geloof ik ook niet in werkelijkheidsweergave of HiFi. Alles is MyFi, want gekleurd door je eigen herinneringen en dus smaak. En iedereen zoekt daarnaar. Herkenning. Op audio-hangplekken elders doet men alle moeite om "smaak" in de weergave uit te bannen. Volkomen rechte lijn-weergave zonder enige kleuring. Tja. Ook dáár geloof ik dus niet in. Maar eenieder moet gewoon lekker doen waar hij/zij zich lekker bij voelt. Maar begin dan alsjeblieft niet over "onbewust onbekwaam" zijn. Behalve neerbuigend is dat ook een teken van onwetendheid hoe de echte wereld functioneert. Want het leven is niet te vangen in wiskundige simulaties, formules, grafiekjes en getallen. Godzijdank niet. Dit onderwerp leent zich niet echt voor een forumdiscussie, maar wèl voor een IRL samenkomst.
  12. Kijk ook eens naar de (nieuwe!) TungSol. JJ ben ik zelf niet weg van, EH is vanouds prima. Al dateert mijn ervaring alweer van enige tijd geleden. Ben nu zelf bezig met wat experimentjes met voorbuisjes in een Amsen voor- en eind combinatie, en heb daarvoor ook wat verschillende merken besteld om eens te proberen, JJ had ik nog (gebruikt) liggen, en zoluist even ingeprikt en geluisterd: is het gewoon niet voor mij. Tenzij je een teveel aan dynamiek ervaart in je systeem, dan kan de JJ het wellicht iets temperen.....
  13. Je zou 't wel kunnen proberen, Onno. De verschillen in de elektrische eigenschappen van deze buizen zullen sowieso een verandering (kunnen) geven, maar het is m.i. minder ernstig dan Bloom hierboven stelt. Natuurlijk moet je in feite de schakeling aanpasen op de buis-eigenschappen om een correcte werking te garanderen. Maar soms is een niet-correcte werking gewoon leuker, fijner of plezieriger. De buis zal in de gegeven schakeling wellicht niet die stroom trekken die hem in de sweet spot zet, maar er kan niets defect raken. Uiteindelijk zou je wel de schakeling nog wat kunnen aanpassen (anode- en kathodeweerstand), zodat deze als driver voor de eindtrap wat potiger gaat worden en beter stroom kan leveren of opnemen in en uit de gecombineerde ingangscapaciteit van de eindversterker plus bekabeling. Dat is geheel afhankelijk van de situatie en is niet goed voorspelbaar zonder alle ins en outs (letterlijk!) te kennen. In mijn opinie is de ECC82 een beetje een muffe buis, ik heb die dan ook inderdaad wel eens vervangen door de 12BH7 of de 5814 of zelfs de 6211 (met aanpassing van de schakeling). Let er wel op dat de 12BH7 langer is dan de ECC, hij moet dus wel fysiek onder de kap passen.
  14. Omdat tweaks (als ze voor jou werken!) je muziekbeleving verdiepen, ze geven je iets terug van de energie die jij erin stopt. Hoe en op welk niveau zoiets werkt in ons brein, weet ik niet. Dat bepaalde zaken werken zonder elektrisch direct meetbaar te zijn, staat voor mij buiten kijf. En inderdaad: intentie. Maar dat gaat op voor ALLES in het leven. Heel mooi gezegd Onno. Iets waar iki me ook steeds meer bewust van ben, en ook probeer te doen.
×
×
  • Create New...